Philine van der Vegte


in the press

These articles appeared about my painting or about exhibitions I participated in. If you would like to write an article, or want to use pictures, please contact me.

 

Noordhollands Dagblad, 30 november 2017
Noordhollands Dagblad, 30 november 2017

Kunst die raakt in Volendam

Veel talent, een mooie stimulans en veel verschillende niveaus.” Dat zijn wat kreten die bezoekers lieten horen tijdens Kunst Kijken in Volendam. Afgelopen weekend werd voor de zestiende keer de tweedaagse kunstroute georganiseerd met exposanten uit de gemeente Edam-Volendam.

Door Janine Booij

 

Pop- en cultuurhuis PX is het startpunt van de kunstroute. Hier is ook de thema-expositie ’100 jaar Mondriaan en de Stijl' te zien. Verschillende lokale kunstenaars hebben zich laten inspireren tot het maken van werken in de stijl van Piet Mondriaan met de primaire kleuren en strakke lijnen. Ook gaat de route langs onder meer het Volendams Museum, de Visafslag en Hotel Spaander.
Er is kunst in allerlei soorten en maten. Tekeningen, schilderijen, beeldhouw- werk, keramiek en zelfs traditionele klederdracht. De kunststijlen variëren van realistisch tot surrealistisch en abstract. De niveaus van amateuristisch tot professioneel. De gemeenschappelijke noemer is het enthousiasme.
Dromerig
Gery Buijs schildert al haar leven lang als hobby. Haar schilderijen kenmerkt ze zelf als dromerig en spiritueel. Bijvoorbeeld het schilderij Sofie en Blanche, waar haar huidige en overleden kat met bolletjes spelen die staan voor cha- kra's. Buijs doet voor de vierde keer mee met de kunstroute. „Het is erg leuk. Je maakt een praatje met andere kunstenaars en doet inspiratie op voor nieuw werk. Ook krijg ik veel mooie complimenten.”
Annelies Hoekstra is er voor de tweede keer als bezoeker. „Het is heel divers qua niveau. Sommige schilderijen doen me niet zoveel, andere raken me echt. Bijvoorbeeld het werk van Rik Hofman. Hij schildert portretten aan de hand van foto's in zwart-wit. Die raakten me.
Stimulans
Marie Kwakman komt al zeker tien jaar naar de kunstroute. „Ik ken verschillende exposanten. Mijn man staat ook in het PX-gebouw met keramiek. Mooi om te zien wat er leeft in onze gemeente. Ik vind het geweldig dat de kunst- route elk jaar georganiseerd wordt. Het is een stimulans voor kunstenaars om werk te maken. Als bezoeker kun je zien wat er leeft in de gemeente en hoeveel talent er is. Volendam staat bekend om het talent op muziekgebied, maar er is ook veel talent op artistiek gebied.’’


Groot-Waterland.nl 1 november 2017
Groot-Waterland.nl 1 november 2017
Nieuw-Volendam, 1 november 2017
Nieuw-Volendam, 1 november 2017

"Kunst kijken Volendam", Museumkrant oktober 2017
"Kunst kijken Volendam", Museumkrant oktober 2017


Noordhollands Dagblad 15 april 2017
Noordhollands Dagblad 15 april 2017

Philine van der Vegte schildert nog maar een paar jaar, maar is binnenkort met een tekening in het museum de Fundatie in Zwolle te zien.

 

Water vangen met houtskool

door Merlin Mulder, fotografie Ella Tilgenkamp

 

Philine van der Vegte (47) voelde zich wat bezwaard toen zij met haar kleine houtskoolkunstwerk tussen de enorme schilderijen stond om auditie te doen. Nu is ze met haar werk uitgekozen om te exposeren in museum de Fundatie in Zwolle.
Het wedstrijdthema voor de expositie is water en Van der Vegte bootste met houtskool een slootje van het Purmerbos na. ,,Ik probeerde meerdere dingen, maar telkens was het het nèt niet. Toen ging ik met het kool aan de slag en dacht ik ineens: ja.’’ Door het houtskool kon ze net wat beter de subtiele details van water vangen, legt ze uit. ,,Met olieverf werd het toch minder spannend.’’
Ze besloot met het kunstwerk mee te doen aan de auditie voor de voorstelling in het Zwolse museum. ,,Stond ik daar tussen de kunstenaars die met enorme doeken aankwamen. Ik schaamde mij een beetje voor het formaat van mijn tekening en dacht: leuk geprobeerd Philine, maar dit wordt ’m niet. Toch werd ik uitgekozen. Dus binnenkort mag ik mijn werk naar Zwolle brengen. Geweldig. Mijn eerste keer exposeren in een museum.’’
Vanuit hun opgeknapte boerderij in Katwoude is Van der Vegte dagelijks in de weer met olieverf en doeken. De oude koeienstal naast huis is haar atelier. De drinkbakken staan er nog, voor de sier, verder hangen en staan er vooral veel schilderijen. Boeren, paarden, koeien, naaktmodellen en stillevens. Vrij ingetogen qua kleur met blauwtinten, grijs en rustige pastelkleuren, maar met grove toetsen geschilderd. ,,Toen ik net begon, was mijn werk nog erg pietluttig en super gedetailleerd. Nu durf ik meer, het hoeft niet zo precies, dat maakt het werk juist spannend’’, vertelt ze enthousiast.

Overgave

Ze schildert vol overgave. En dat terwijl ze het nog geen vier jaar geleden oppakte. ,,Ik tekende als kind, maar heb het echt twintig jaar niet meer gedaan. Ik had een drukke baan in de autoindustrie, werd moeder. Het kwam er maar niet van.’’ Daarnaast heeft ze ook een eigen bedrijfje waarmee ze vilten hoesjes voor laptops en mobiele telefoons ontwerpt en maakt.
Buiten is het typische, klokkende geluid van kalkoenen te horen. De huisdieren van Van der Vegte en haar gezin. Ze lacht. ,,Je hebt er niet veel aan, maar ze zijn wel gezellig.’’ Haar huis en de omgeving bieden haar inspiratie genoeg, vertelt ze. ,,Ik vind hier altijd wel wat om te schilderen. Dit is zo’n geweldige plek. En vind ik het thuis toch even niet, dan ga ik naar de koeien van de buren of de manege waar mijn dochter rijdt.’’

Academie

Toen ze acht jaar terug met haar gezin vanuit België, waar ze ook werkte voor automerk Volvo, naar Katwoude verhuisde, vond ze wat meer tijd. Ze besloot schilderscursussen te volgen, zoals bij Wherelant in Purmerend. ,,Mijn docent zei toen: als je hier echt verder mee wilt, moet je naar de academie, want hier ben je uitgeleerd.’’ Ze zocht naar een academie die haar aansprak en nu gaat ze een paar keer per week naar de Amsterdamse Wackers Academie om te schilderen.

Toewijding

Zo is Van der Vegte steeds meer een schilder geworden. Ergens snapt ze niet dat ze het schilderen nooit eerder oppakte, maar aan de andere kant wist ze dat het een keer terug zou komen. ,,Als zoiets in je zit, dan komt dat wel een keer naar boven, denk ik.’’ Al is toewijding ook een vereiste. ,,Door de academie leer ik zoveel, daar word je als schilder technisch ook beter van.’’
Ze straalt als ze haar werk laat zien. ,,Het voelt alsof ik mijn roeping heb gevonden. Schilderen voelt als thuiskomen. Ik vind het heerlijk om te doen, ik schilder de hele dag en ik droom er zelfs over.’’ Wanneer ze niet schildert, schetst ze kleine notitieboekjes vol met wat ze maar ziet. Vooral mensen en dieren vindt ze interessant. ,,Ik wil mij verder ontwikkelen als portretschilder. Ik maak ze nu al af en toe in opdracht. Het is een hele kunst, om iemands blik te vangen. Als het lukt, is het een mooie uitdaging.’’
Het aantal laptop- en telefoonhoesjes dat ze maakt, wordt steeds minder. Het aantal schilderijen neemt elke dag toe. ,,Die overgang is goed zo. Uiteindelijk hoop ik van mijn schilderijen goed te kunnen leven.’’ Zo doet ze op internet mee aan de site ’Daily Paintworks’, waarbij ze elke dag een schilderijtje maakt en dat online deelt. Door internet in te zetten, heeft ze al flink wat werk verkocht en aan de andere kant van de wereld hangen. ,,Mijn eerste schilderij dat ik verkocht is een van een kreeft. Iemand uit San Francisco kocht deze. Ik ben meteen gaan googelen natuurlijk, blijkt het een visrestaurant te zijn. Geweldig toch?’’

 

De Zomerexpo in de Fundatie in Zwolle, waar het houtskoolwerk van Philine van der Vegte te zien is, is van 24 mei tot en met 20 augustus. Haar werk en de dagelijkse schilderijen zijn te zien op www.philinevandervegte.com.

 


Onlinekunstmagazine #4

 

Iedere dag een schilderij

door Philine van der Vegte

 

Sommige schilders werken maanden, of zelfs jaren aan één schilderij. Maar er zijn er ook, die iedere dag een werk maken. Zeven dagen in de week, tweeenvijftig weken per jaar. Maak kennis met de Daily Painters.

 

Bloggen

Natuurlijk zijn er altijd al schilders geweest die iedere dag schilderden. En er waren er vast ook wel, die iedere dag een schilderij af kregen. Het fundamentele verschil is dat de daily painters zodra ze hun kwasten hebben uitgespoeld, de camera pakken, een blogpost schrijven en hun werk op de markt gooien, vaak via een online veiling. Succesvolle daily painters hebben een schare verzamelaars, die dagelijks een mailtje krijgen van het nieuwe werk.

 

A painting a day

In 2004 begon Duane Keiser met zijn blog “A painting a day”, waarop hij iedere dag een schilderij laat zien. De schilderijtjes worden geveild via eBay, en brengen tussen de 100 en 1500 dollar op. Al snel volgden Carol Marine met “Dailypaintworks” en Julian Merrow-Smith met zijn “Postcard from Provence”. Intussen zijn er ook in Nederland vele daily painters te vinden.

Eenvoudige onderwerpen

De onderwerpen zijn meestal heel dichtbij; een kopje thee, een opengesneden sinaasappel, soms een landschap. Geen grootse thema’s, en ook het formaat is bescheiden, meestal tussen de 10 en 25 cm. Toch worden de werken hogelijk gewaardeerd. Een van de recente daily paintings van Julian Merrow-Smith, een zelfportretje, is genomineerd voor de prestigieuze BP Portrait Award in de National Portrait Gallery in Londen.

 

Ideaal voor verzamelaars

De werken zijn heel betaalbaar en er is een enorme verscheidenheid aan stijlen en onderwerpen. Dit maakt het ook interessant voor beginnende verzamelaars om zich op de kunstmarkt te storten. Voor de prijs van een ingelijste poster kun je al een origineel kunstwerkje kopen. Ook is de online verkoop heel laagdrempelig. Door het kleine formaat hoef je als verzamelaar ook niet lang te zoeken om een plekje te vinden voor het kunstwerk - een klein hoekje of een kastplank is al genoeg.

 

Twee interessante internationale verzamelsites waarop dagelijks nieuwe daily paintings te vinden zijn, zijn www.dailypaintworks.com en www.dailypainters.com.

Report by local Omroep Pim about the open farm day at Willig Dairy Farm in Katwoude, where I gave workshops to children, drawing cows in charcoal. They interviewed me as well, visible from 12:44.


 Meer dan 2000 bezoekers bij Open dag veehouderij Willig 

 

27 april 2017 | categorie: Waterland | bron: Omroep Pim

Zondag 23 april bleek een perfecte dag voor een tochtje naar de boerderij. Meer dan 2000 bezoekers kwamen er op dit ‘Dagje bij de Boer’ af.

Deze dag werd mede georganiseerd door Beemster Kaas die hun melk van de Willig koeien betrekken. Er was dan ook van alles te zien en te doen. Koeien met kalfjes, schapen met pasgeboren lammetjes, geitjes en paardjes die geborsteld werden en daar rustig voor bleven staan. Lekker ravotten op het stro en knutselen met wol. Of tekenen met houtskool, zoals kunstenares Philine van der Vegte dat zo mooi kan en de kinderen daarmee hielp.

Douwe Tadema had zijn verrekijkers mee waardoor je de weidevogels kon spotten. Opmerkelijk is dat, zoals ook al veel in het nieuws is, dat er weinig vogels waren. Onze cameraman telde hier vroeger de nesten, wel meer dan 100, en dit jaar zijn het er maar drie.

De World Servants waren er ook, zij bakten poffertjes om zo weer geld te verdienen voor hun reis naar Malawi om daar de scholen te helpen. De koeien bij Willig worden verwend met waterbedden om lekker op te liggen. Dat is goed voor het herkauwen, dat moet in alle rust gebeuren, dan krijg je lekker en veel melk, zo legde de boer ons uit. Dat moest natuurlijk ook even getest worden!

Al met al een leuk uitje.


Onlinekunstmagazine #3

 

De kunst van het weglaten, ammehoela!

door Philine van der Vegte

Slordig of precies schilderen, wat toont de meeste kwaliteiten van de kunstenaar? Tegenpolen Maarten Welbergen en Sam Drukker gingen met elkaar in debat op de Wackers Academie in Amsterdam, onder relativerende leiding van kunsthistoricus Jaap Nijstad.

“Je hebt fijnschilders en kladschilders”
Bij de oproep aan studenten om werken in te leveren voor een expositie met de titel “ Slordig” rezen Maarten Welbergen de haren te berge. “Moet ik mijn studenten oproepen morsig werk in te leveren, op flodderige doekjes?” Hij wijt de interesse voor schetsmatig werken aan de opkomst van de daguerrotype (vroege fotografie) als afschrikwekkende concurrent van de schilders in die tijd. Ze moesten zich gaan onderscheiden en zo ontstond L’art pour l’art, oftewel “de interessante klodder”. Modieus artistiek gezwam, aldus Welbergen: “De schets is slechts een belofte, maar wordt niet ingelost. Daarom blijft hij per definitie oppervlakkig. Grof schilderen zonder vakkennis is slechts inhoudsloos geschuif van olieverf op doek”. Hij sluit af: “Ik pleit voor strengheid, eerlijkheid en zuiverheid in tekenen en schilderen”.

“Dit gaat over toets, over beweging”
Sam Drukker vindt slordig een volkomen onnuttige term die nergens toe leidt. “Ik gebruik de term “slordig” zelf niet, al kan het ook een soort geuzennaam zijn”. Hij laat werken van Lovis Corinth zien. Corinth begon heel precies en ging daarna steeds losser schilderen. Hij werd later echt een expressionist. Drukker: “Juist omdat hij het kan, kan hij overtuigen. Hij gaat heel snel, heel direct op zijn doel af. De wervelwind die dat teweeg brengt verplettert mij. Een schilderij moet je soms ook laten gebeuren, je moet soms afwijken van het pad naar het einddoel”.

Raak of rommel?
Voor een volle zaal verdedigden beide kunstenaars hun eigen geliefde manier van schilderen. Het debat vond plaats naar aanleiding van de Koninklijke Prijs voor de Vrije Schilderkunst, en het artikel erover in de Volkskrant : “Niet fijnschilders maar slordigen winnen koninklijke prijs”. Directeur van de klassieke Wackers academie Luk van Driessche riep op tot een studentenexpositie “Slordig”. Over de definitie daarvan waren zoveel verschillende opinies (“voor je het weet maken ze een expositie van patatjes oorlog en borden bolognese saus”), dat er een aparte avond over werd georganiseerd, met twee kampioenen om hun standpunt te verdedigen.

Calculated spontaneity
Voor Jaap Nijstad is ieder schilderij een interpretatie van de werkelijkheid. Hij vergelijkt een “slordige” schilder met een puber, die urenlang bezig is voor de spiegel om zijn haren precies op de juiste plaats in de war te krijgen. Deze “calculated spontaneity” is dus geen onvermogen van de schilder, maar een heel doelbewuste manier om iets uit te drukken. De hamvraag blijft uiteindelijk of een schilderij overtuigt. Welbergen sluit zich daarbij aan: “Toets staat in dienst van wat je ermee wilt uitdrukken”. En Drukker geeft toe: “Als een schilderij op alle fronten slordig is, is het niets meer”.


Omroep PIM 16 september 2016
Omroep PIM 16 september 2016

Waterlandse Kunstkring gefotografeerd door Peter Hoins
Waterlandse Kunstkring gefotografeerd door Peter Hoins

 

Pop-up expositie watersnood in Monnickendam geopend

 

dinsdag 26 juli 2016 - Redactie PIM

 

Friso de Zeeuw heeft in de voormalige DIO drogisterij aan het Zuideinde in Monnickendam een door de Waterlandse Kunstkring en de organisatie van de Monnickendammer Visdagen georganiseerde expositie over de watersnoodramp geopend.

De expositie vertelt het verhaal van de watersnoodramp uit 1916. Dit jaar wordt deze ramp herdacht en wordt gevierd dat we honderd jaar droge voeten hebben. De Waterlandse Kunstring heeft dit op geheel eigen wijze gedaan. Met o.a. schilderijen, beelden, keramiek en glas tonen twaalf kunstenaars de herinnering aan de watersnood van toen. De organisatie van de Monnickendammer Visdagen heeft een eigen foto-expositie die de gevolgen van de ramp toont die deze heeft gehad in de omgeving Waterland en welke consequenties met de komst van de afsluitdijk de ramp uiteindelijk op de vishandel heeft gehad.

Voor hun expositie heeft de Kunstkring ervoor gekozen om voor ieder kunstwerk twee kunstenaars van verschillende discipline aan één kunstwerk te laten werken. De naam van de expositie is een en een = een. Van Malisca Muller en Joke Trim zijn er stormfoto’s met daarvoor figuren die tegen de storm in lopen. De beelden van Emmy Buys en keramiek van Elize van Sonderen verbeelden schelpachtige resten die achterblijven als het water zich heeft terug getrokken. De beelden en schilderijen van Suze Duif laten overstroomd land en vluchtende mensen zien. Jans van Baarsen en Henny Herfst tonen glas op steen bij een collage van krijt, verf met hout en schelpen. Fred Roskam en Philine van der Vegte hebben een schilderij en monotype over de dijkdoorbraak gemaakt.

De organisatie van de Monnickendammer Visdagen vult de expositie aan met foto’s begeleid met tekst die de verschrikkingen van de watersnoodramp laten zien maar die ook vertellen hoe de ramp heeft geleid tot de komst van de afsluitdijk en daarmee de vishandel in Monnickendam compleet veranderde.

De expositie is gratis toegankelijk en is geopend tijdens de Monnickendammer Visdagen op vrijdag 15, 22 en 29 juli en op 5, 12 en 19 augustus van 11 tot 17 uur.


Ons Streekblad 7 oktober 2016
Ons Streekblad 7 oktober 2016

De Stadskrant, juni 2016 -

Komend weekend Summer Breek!

"Op 2 en 3 juli vormen de weilanden rond bezoekerscentrum De Breek in Etersheim twee dagen lang het culturele hart van Laag Holland. Dan vindt de tweede editie van het intieme muziek-, theater- en kunstfestival voor het hele gezin Summer Breek plaats.

Summer Breek wil vooral een festival zijn voor oprechte liefhebbers van eigentijdse muziek, theater en beeldende kunst. Het wil de bezoekers prikkelen en verrassen en onontdekt talent en gedreven makers een podium bieden om nieuw werk te vertonen. Kampvuurconcerten, podiumoptredens, theater in het weiland, kunstprojecten, streekgebonden gerechten en kinderactiviteiten brengen een vleugje zomerse onbekommerdheid in de Zeevang."

 

"Beeldende kunst

Op beide middagen zijn op het festival verschillende kunstenaars uit de omgeving aan het werk: de schilders Ruud Spil en Philine van der Vegte en de beeldhouwers Tom Verdegaal, Jans van Baarsen, An de Hollander en Ria Zomer. Bea Oudendijk en Dirk Best zijn er alleen op zondag."

Lees het hele artikel hier

Purmerend op zondag, 9 april 2017
Purmerend op zondag, 9 april 2017

PURMEREND - Een slootje in het Purmerbos, geschilderd door Philine van der Vegte uit Waterland is uitgekozen om te exposeren op de landelijke ZomerExpo in Museum De Fundatie in Zwolle. De jury heeft uit meer dan drieduizend inzendingen een keuze moeten maken en in totaal 250 werken met het thema Water geselecteerd. Philine heeft haar plaats in het museum gewonnen met een kleine houtskooltekening op papier. Het verbeeldt een slootje in het Purmerbos. In het water is de reflectie van bomen te zien, de rimpeling van het water en takjes en kroos dat erop drijft. De tekening viel op door de eenvoud en materiaal, tussen veel grote en kleurrijke werken van andere kunstenaars.
Philine woont en werkt op een voormalige boerderij in Katwoude. Ze tekent en schildert naar het leven, en maakt naast landschappen ook stillevens en portretten van mens en dier. Sinds 1 februari doet ze aan daily painting, en probeert iedere dag een schilderij te maken. Ze houdt daarover een blog bij op www.philinevandervegte.com. De Zomerexpo is van 25 mei tot en met 20 augustus te zien in de Fundatie Zwolle en Kasteel het Nijenhuis in Heino/Wijhe.

Artikel geplaatst op donderdag 06 april 2017 - 10:31

De Pintar Prijs 2016

Onze juryleden, Roos Schurring en Rutger Brandt moesten rond de 200 schilderijen beoordelen. Maar ze zijn er tenslotte uitgekomen!

 

Winnaars

 

 Winnaar - Pauline Van Buringen, Olieverf op canvas, 44x86cm. Toegekend: €1.000, gesponsord door Van Beek Art Supplies.
Tobias Berman: Olieverf op board, 23x48cm. Toegekend €500 aan Winsor & Newton Professional Kleuren Sets.
Phil Homewood: Olieverf op canvas, 30x60cm. Toegekend €500 aan Winsor & Newton Professional Kleuren Sets.

Maike Josupeit: Inkt op papier, 50x150cm. Toegekend: €500, gesponsord door de Canal Company.

 

Michal Golec: Waterverf op papier, 30x40cm. Toegekend €500 aan Winsor & Newton Professional Kleuren Sets. 
Miranda Dalessi: Olieverf op board, 20x20cm. Toegekend €500 aan Winsor & Newton Professional Kleuren Sets.
Philine Van Der Vegte. Inkt op papier, 70x120cm. €500, gesponsord door Pintar Rapido

 

philine_van_der_vegte

 

 

 

Judges

 

Roos Schuring

Roos Schuring (1974) studeerde af aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht en woont en werkt in Alphen aan den Rijn. De onderwerpen van haar schilderijen variëren van zeelandschappen, stadsgezichten tot stillevens, uit binnen- en buitenland. Roos werkt zowel op locatie - ‘en plein air’ - als in haar atelier. Haar schilderstijl heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld van een realistische tot een meer impressionistische stijl. In 2004 werd haar op het schildersfestival in Noordwijk de Rembrandt Painting Award toegekend. Roos Shuring website

 

Rutger Brandt
Rutger is the director of Galerie Mokum. Galerie Mokum was founded in 1962 and was the first gallary in Amsterdam, where realistic art was shown, defended and promoted. It has played a decisive role in the development of Dutch postwar realist painting. Galerie Mokum


Venster, 26 juni 2016 - Expositie in het teken van ‘Barmhartigheid’

 

Paus Franciscus heeft het jaar 2016 uitgeroepen tot 'Heilig jaar van de Barmhartigheid' en verzocht de wereld daar extra aandacht aan te geven. Ook in Nederland wilde men aan dit verzoek gehoor geven en als typisch Hollands stadje kon Edam niet achterblijven. De RK Nicolaaskerk wil haar steentje bijdragen en heeft een tentoonstelling over het the- ma 'Barmhartigheid' samengesteld. De expositie omvat voornamelijk werk van kun- stenaars uit de gemeente Edam-Volendam en omgeving.

lees verder


Expositie Open universiteit Amsterdam juli-september 2016
Expositie Open universiteit Amsterdam juli-september 2016


Leidsch Dagblad 16 juni 2016
Leidsch Dagblad 16 juni 2016

Leidsch Dagblad, 16 juni 2016

Schilderen met de voeten in het zand

De hele week schilderen in de buitenlucht, Philine van der Vegte en Petra Tollenaar hebben er zin in. Van der Vegte doet voor het eerst mee aan het Schilderfestival in Noordwijk, Tollenaar is al een paar jaar van de partij.

Voor het Schilderfestival strijken jaarlijks kunstenaars uit het hele land een week neer in Noordwijk aan Zee. Dat kunnen jonge talenten zijn, of oude rotten in het vak, maar een ding hebben ze in elk geval gemeen: de liefde voor plein air schilderen, ofwel schilderen in de buitenlucht.

Philine van der Vegte uit Katwoude: "Een oud-student vertelde dat het leuk was om mee te doen aan het Schilderfestival en dat het bovendien had geholpen om verder te komen. dus heb ik de stap gewaagd. Ik ben nog helemaal geen gerenommeerde buitenschilder, ik ben nog niet eens afgestudeerd. Maar ik denk wel dat ik heel veel kan leren de komende week."

Van der Vegte is van plan de hele week op het strand te gaan staan. "Het licht verandert steeds, iedere dag is weer anders op het strand. Da's het mooie. Ik ben tot nu toe pas een keer in Noordwijk geweest. Dus kom ik dinsdag al langs om te proefschilderen. Zo kan ik een beetje het gevoel krijgen".

Ter voorbereiding is alle deelnemers gevraagd een vlag te maken, geinspireerd door het thema van dit jaar: Noordwijk 150 jaar badplaats. "Ik heb met pastelkrijt op een lap vilt getekend en gekeken naar de badmode van de afgelopen 150 jaar. Zo kwam ik op een modern vrouwtje in een badpak, en eentje van vroeger, met een mutsje en een broekje. Ik vond ze samen wel een leuk contrast vormen."

(ingekort, rest van de tekst zie foto))


Leidsch Dagblad, 24 juni 2016

 

NOORDWIJK - Alberto Valentini leeft op bij het zien van de grijze, mistige lucht. Waar de strandbezoeker mijmert van een zonnetje, daar wordt de deelnemer aan het Schilderfestival Noordwijk blij van het schijnbaar kleurloze uitzicht. Valentini: ,,Dit is rustgevend.’’ Saai? Allerminst, meent Kees Putman. ,,De zee is een eindeloos onderwerp.’’

Door Peter van der Hulst - 24-6-2016


Mistroostig weer, dat moet wel een makkie zijn voor een kunstschilder. Beetje wit, beetje grijs. Lange halen, gauw thuis. Zo simpel zit de wereld van Valentini en zijn collega’s niet niet in elkaar. ,,Het lijkt makkelijk, maar het is lastig om een beeld te creëren dat juist rustgevend is. Het leven is al druk genoeg. Als mensen ’s avonds na een dag werken op de bank zitten, moet de geest niet bezig blijven. Hierbij kun je wegdromen, mediteren. Schilderijen hebben die kracht.’’ Ook voor zijn eigen geest werkt het ruisen van de zee louterend. ,,De zee zorgt voor een natuurlijke, positieve energie. De zee is niet negatief.’’

Valentini heeft in Kees Putman een geestverwant. De Noordwijker heeft zijn ezel opgezet bij de tent waar alle vervaardigde kunstwerken worden gepresenteerd. Hij stelt zich voor als ’de lokale zeeschilder’. ,,Met een Duitse collega ben ik er vanaf het allereerste begin bij. Dit is vakantie voor mij. Mijn vrouw zegt altijd: ’Jij hoeft deze week niets te doen in het huishouden. Ga lekker schilderen’. Een week lang vormen we hier een vriendengroep en dat schept een band.’’ Putman stelt zelfs zijn huis open voor Valentini. Hoewel diens woonplaats Den Haag niet ver weg is, wil hij maximaal de ’atmosfeer proeven’. De twee kregen de avond ervoor gezelschap van nog eens vier schilders. Putman: ,,Die waren weggeregend op de camping.’’

Waar Valentini en Putman oudgedienden zijn op dit zestiende festival, daar snuiven Philine van der Vegte en Sharma Peterson verse indrukken op. ,,We doen voor het eerst mee en het is echt te gek. Mensen lopen langs om even te kijken en dat levert leuke gesprekken op’’, zegt Van der Vegte. Ze probeert het mistige uitzicht te vertalen naar een ansichtkaart. ,,Sharma en ik studeren aan de Wackers Academie en een van de opdrachten is om één keer per week een kaart op te sturen.’’

Petersen is een herintreder. Ze was al eerder professioneel kunstenaar, maar het was lastig om ervan rond te komen. ,,Ik kreeg nu de kans om naar Wackers te gaan, een levensdroom die uitkomt.’’ Van der Vegte heeft een carrière als ingenieur in de auto-industrie achter de rug en heeft nog een bedrijf dat hoesjes voor mobiele telefoons maakt, maar lijkt haar draai als kunstenares echt te hebben gevonden. Dat de twee als studenten mogen debuteren op het festival streelt het ego. Al kent dit leven ook zo zijn ontberingen. Van der Vegte: ,,Voor buiten schilderen moet je een bikkel zijn. Gisteravond waren er prachtige luchten, maar daarvoor regende het de hele dag. Gelukkig konden we in winkeltje van Klein Leeuwenhorst schilderen. Dat was genieten.’’

Zaterdag van 11.00 tot 22.00 uur en zondag van 11.00 tot 16.00 uur zijn de tijdens het festival gemaakte schilderijen nog te zien en te koop in de tent bij strandpaviljoen De Zeester.


Groot Waterland, 13 juni 2016

Mona Keijzer opent expositie in teken barmhartigheid

13 juni 2016 | categorie: Edam-Volendam | bron: H. Nicolaaskerk Edam

Paus Franciscus heeft het jaar 2016 benoemd tot ‘Heilig jaar van de Barmhartigheid’ en verzocht de wereld daar extra aandacht aan te geven. Ook in Nederland wilden diverse partijen aan dit verzoek gehoor geven en als typisch Hollands stadje kon Edam niet achterblijven. De St. Nicolaasparochie wil haar steentje bijdragen en heeft een tentoonstelling over het thema barmhartigheid samengesteld. De expositie in de H. Nicolaaskerk in Edam omvat voornamelijk werk van kunstenaars uit de gemeenten Edam-Volendam en Zeevang.

Initiatiefneemster Greetje Snoek uit Warder: “Het is een kleine expositie, want er is beperkt ruimte. Bovendien is de kerk nu eenmaal een sacrale en gewijde ruimte en moet daarom te allen tijde zijn functie als Godshuis bewaren. De expositie heeft als thema barmhartigheid. Dat is passend in een kerk.”

Het onderwerp barmhartigheid is niet altijd even makkelijk. Sommige kunstenaars associëren in elk geval de engel ermee. Een aantal kunstenaars zocht na het verzoek om iets te maken in eigen werk en kwam dan uit bij een engel. Jannig Kwakman, één van de kunstenaars, vertaalde ‘barmhartigheid’ in een tekening naar ‘warmhartigheid’: gewoon het hart laten spreken.

Verder zijn in de kerk twee oude meesters te bewonderen. Bovendien staat, naast het thema van de expositie, op de banner een afbeelding van ‘de Vader en de Verloren Zoon’ van Rembrandt. Het verhaal van de Barmhartige Samaritaan, waar Rembrandt een ets en twee tekeningen van maakte, is bij veel mensen bekend. Hij baseerde de ets op een gravure van tijdgenoot Jan van de Velde.

Mona Keijzer opent de expositie in de H. Nicolaaskerk in Edam zondag 3 juli om 12.00 uur. De tentoonstelling is van zondag 3 juli tot en met zondag 28 augustus te zien. De openingstijden van de kerk zijn zondag 11.30 tot 16.00 uur en woensdag 11.00 tot 15.00 uur.

 

Solo-expositie in De Bolder, Monnickendam maart 2016
Solo-expositie in De Bolder, Monnickendam maart 2016
Affiche expositie in De Bolder, Monnickendam maart 2016
Affiche expositie in De Bolder, Monnickendam maart 2016
NoordHollands Dagblad 18 maart 2016 over expositie 1+1=1 in Middelie
NoordHollands Dagblad 18 maart 2016 over expositie 1+1=1 in Middelie
Solo-expositie in De Bolder, Monnickendam maart 2016
Solo-expositie in De Bolder, Monnickendam maart 2016
Augustus 2015, Westfries Weekblad - Koggenland, groepsexpositie met Waterlandse Kunstkring in Oudendijk
Augustus 2015, Westfries Weekblad - Koggenland, groepsexpositie met Waterlandse Kunstkring in Oudendijk
Expositie 1+1=1 over de watersnood van 2016
Expositie 1+1=1 over de watersnood van 2016